Кико Митев штипскиот „Робинзон Крусо“ го развиори македонското знаме на Мачу Пикчу (Видео)

Мачу Пикчу колку гордо тоа звучи, за многумина толку посакуван, да се посети, да се види, да се соживее со древната цивилизација на Инките, во никвата култура и уметност на градење волшебни објекти на висина од над три илјади метри. За да се стигне до Мачу Пикчу постојан две опции и ќе во оставам на објаснувањето на Кико за реализацијата на ова авантура. – „Првата опција е со воз од Куско до самиот локалитет во еден ден и кој кошта 250 долари и втората опција е поефтината за оние со понизок буџет и која чини 100 со комбе и пешачење од околу 4 часа до самиот врв. Секако јас желен за вистинска авантура и за респектирање на планината треба малку и да се намачам.

„Во 7 часот наутро тргнав со комбе од Куско и за 6 изминати часа и минати 120 км стигнам до едно место кое е оддалечено 12 км. од Мачу Пикчу. и од тука имав пак две можности за продолжување понатаму, со воз за 35 долари или пешки 4 часа низ планината. Патот е навистина напорен, но енергијата која ја чувсвуваш е неверојатна, замислите околу 1000 луѓе од велиот свет кои итаат кон остварување на својата цел. Можност по пат да се запознаеш со најразлични луѓе од повеќе меридијано, но и луѓе кои ќутат и во својата замислена орбита мечтаат за својата средбата со Мачу Пикчу. Во селото пристигнав околу 18.30 преморен решив да ја прескокнав вечерата и веднаш заспав“

Следното утро околу 03.30 часот вели Кико започнува вториот и по напоред дел од оваа траса. Во целосна темнина и огромен страв да не бидат нападнати од диви животни и во најразлични црни мисли сепак за еден час кога веќе се надзира ноивиот ден и првите зраци на светлоста се стигнува до контролниот пункт каде се покажуваат туристичките карти и ви посакуваат среќа за понатаму. Следи уште еден час вистинска голгота, надчовечки напори искачување по стрмни камени ивици со само една мисла дали вреди сето ова и кога тоа ќе заврши.

„Точно во 6:00 часот пристигнав на портите на локалитетот каде што ме чекаше овластен водич и почна патувањето по историјата на Мачу Пикчу “ вели Кико воодушевен од првите глетки кои просто фасцинираат.

– „ Како е можно наместо да добијам одговори на многу прашања јас добив прашања за кои едноставно одговор немаше. Како е можно да се гради со таква прецизност, како стигнале овие огромни камени блокови на овие висини и многу други енигми . Едноставно престанав да барам одговори и продолжив дасе восхитувам, да ги „голтам“ овие архитектонски убавини кои на светската цивилизација им ги даруваше Американскиот историчар Хирман Бигман во далечната 1911 година “ по што Кико се упати кон врвот над Мачу Пикчу на 3061 м. надморска висина уживајки во панорамата на како што велат „изгубениот град на Инките“ .

По 16 часа пешачење, целосно физички изцрпен, но духовно исполнет Кико Митев ја завршува својата одисеја во осварување на својата желба да го посети едно од седумте светски чуда Мачу Пикчу и како поскеден посетител – турист а како Македонец да биде последниот посетител на овој локалитет. Вирусот Корона зачука на вратите и на Перу и на ислегување од Мачу Пикчу, Кико Митев беше сведок на блокирањето и времено затворање на овој локалитет.

Драги Герасимов – Пушка